Nail Yılmaz
Canımızı uğurlarken örf ve adetlerimiz…
29 Mayıs 2014 Perşembe 00:39:10
Bu Yazı 1541 defa okundu.

İnsanları, halkları, belki kurumları, hatta belki insanlığı = insan olmayı ayakta tutan kurallarımız vardır. Bunlar yukarıda bahsettiğim değerleri ayakta tutarlar. Bunlar değişik şartlar ve gereksinimler için öne çıkabilir veya gerileyebilir. Nedir bunlar? Ahlak, görgü, din ve her gün gelişimi devam eden modern kurallar. Hepsi bir boşluğu, ihtiyacı karşılamak üzere hepsi insanlığın yararına ortak kurallardır. İyi ki de varlar.
Bu hafta bu kuralların akışını: Ben, çekirdek ailem, daha geniş ailem ve bütün sevdiklerim ile yaşadım..
Biz çocukları anneciğimizi, babamız kadınını, komşularımız bir şekilde……… cığıklarını kaybettiler. Onu geldiği yere eyledik. Bir cenaze güzel olur mu? Oluyormuş. Çok ta güzel oluyormuş. Nereden başlasam ki! Bize örf - adetlerimizi hatırlattı. Sevdiklerimizi, seveceklerimizi tekrar görmemizi sağladı. İlave sorumluluklar yükledi. Her türlü büyüklerimiz vardı. Din büyüklerimiz, idari büyüklerimiz, gönül büyüklerimiz vardı. Anamın ölümü bile güzelleşti. Bu gelenekleri koyan atalarımızı saygıyla anıyorum. Yaşatacaklara birkaç sözüm var... Sakın ha ki yaşatın! Yükünüz, acınız, sorumluluğunuz vs. azalacaktır. Bütün renkler birleşiyor. Birleşince de olmaması gereken; ben, sen, o, kavgaları olmuyor. Bu Hayatın tüm kesitleri için geçerli…
İnsanlar önce tanrının kullarıdırlar. İnsandırlar. En gelişmiş ve düşünen yaşayanlardırlar. Bazılarının yaptığı gibi, çıkarları için geliştirdikleri; Parti, cemaat, örgüt, kurum vs. temsilcisi değildirler. Bu özellikler için; Ölüm, doğum, kutlamalarda yapılanlar gibi törenlerde öne çıkma girişim ve farkındalık yaratma yöntemlerini kullanmalarına gerek yoktur. Gereksizdir. Bu tip davranışlar yeni olumsuzlukların kaynağı olurlar.
Ben Nail Hoca! Önce insan! İyi insan olmaya çalışıyorum. Bu yolda Anacığımı uğurlarken bile daha fazla acı verecekleri dillendirerek Tanrının bizden istediği adil olmanın gereğini yerine getirmek istiyorum. Örneğin: Ben ölseydim Anam daha çok üzülürdü. Torunu ölseydi daha çok üzülürdü… Öksüz kalan tarafım olmadı mı? Olmaz mı. Ben bundan sonra Anam için çabaladığım, sevaplar kazandığıma inandığım kazançlarımdan oldum. Onun acısı içindeyim. Tüm iyi evlatların da böyle düşünürlerse daha mutlu olacaklarına kefilim.
Cenazemize katılan, gönlünü getiren, farkındalık yaratan tüm dostlarımıza da çok teşekkür ediyorum. Tüm insanlar böyle sıralı acı görsünler.

Tüm hakları saklıdır, Sitemizin tasarımı ve içeriği T.C. yasalarınca tescil ile korunmaktadır

Copyrights 2013 @ Malkaram Şehir Portalı